...

by Aralık 03, 2007 1 yorum
Aslında söylemek istediklerim bunlar değildi. Yine de söylemiş bulundum. İnsan bazen durduruyor kendini. Durup düşünmesi gereken zamanlarda umarsızca konuşurken, konuşması gereken anlarda susup kalıyor. Belki de onlarca sözcük aynı anda dökülemiyor dudaklarmızdan, çıkış yolu bulamıyor. Ya da tüm yollar tarafımızca kapatılmış oluyor. Birşeyleri istemek yetmiyor gerçekleştirmek için. Elimizi havaya kaldırmak için bir nedene ihtiyacımız varken nedensiz kalmış oluyoruz çoğu zaman. İhtiyacımız olan şeylerin gereklilik sırasını bile bilmiyoruz bu hayatta. Yaşamın kullanma klavuzu yok maalesef, hem olsaydı bile içeriğe bağlı kalacağımız ne malumdu. Cevapsız sorular sormak doğamızda var bizim. Cevap bulamadığımız zamanlarda kızmak veya cevabı beğenmeyip oyun bozanlık yapmak…

Aslında söylemek istediklerim bunlar değildi. Yine de söylüyorum. Bize ait olan hiçbir şey yok bu dünyada. Sadece bizim sandıklarımız var. Belki de sadece mevsim böyle hissettiriyor ya da başka bir şey var yine bilmediğimiz. Arasak bulunur mu? Ya da istesek biri bulup geri getirir mi? Hem en başında neden kaçıp gitmişti ki? Özlem duyduğumuz o kadar çok şey varken özlemeyi unuttuk hepimiz. Tercihler yaptık. Birini bırakıp öbürünü seçtik. Bıraktığımızın seçmemiz gereken olabileceğini görmezden geldik. Deneyim dedik. Vazgeçmedik. Rastlantıları görmezden geldik. Mucizelere inandık ama rastlantıları mucize saymadık. Hep daha iyisini bekledik. Daha iyisinin ne olduğunu bir türlü öğrenenmedik.

Aslında söylemek istediklerim bunlar değildi. Yine de söylemiş bulunmam yüzsüzlüğümün bir başka eseri. Hiçbirimizin söyleyecek fazla birşeyi yok. Yapabileceklerimiz sınırlı. Hayatın değerini bilmeden geçirdik ömrümüzü. Şimdi durup düşünmenin anlamı kalmadı. Çocukluğumuz terk etti hepimizi. Eski kokular uçup gitti. Daha yaşayacak çok şey var desek de vazgeçmesek de farkındayız yine yalan söylediğimizin. Hiçbirimiz dürüst değiliz nasılsa. Bu yalan da diğerlerinin yanına… Zaten giderken bir tek onlar olacak yanımızda…

Gidilecek bir yer varsa eğer ve gideceksek bir gün oraya. Bizden geriye ne kalır sizce ardımızda. Kadeh kenarında bıraktığımız dudak izi bile yıkanınca çıkıyor nasıl olsa…

mimi wonka

Developer

Cras justo odio, dapibus ac facilisis in, egestas eget quam. Curabitur blandit tempus porttitor. Vivamus sagittis lacus vel augue laoreet rutrum faucibus dolor auctor.

1 yorum:

Ashcho dedi ki...

harcanıyosun kızım sen buralarda

buda tanıdığınız, sürekli gülüp eğlendiğiniz, size sürekli destek ve yaşama sevinci veren o neşeli " Mimi " nin diğer yüzü işte =)

seni seviyorum bebeğim xD sırf bu çift kişiliğin yüzünden