Kendime Not:

by Kasım 25, 2009 3 yorum


İnsanın en çekilmez tarafı (insan olduğu gerçeğini bir kenara bırakacak olursak eğer) bağlı olduğunu savunduğu ahlak ilkelerinin olmasıdır. Hiçbir insan gerçekte ahlaksız olduğunu veya toplumun yüz kızartıcı bulduğu bir ya da daha fazla olguyu eyleme dökmekten büyük haz alacağını itiraf edemez. Çünkü toplumlarda yaşayan insan, diğer bireyleri memnun edici eylemlerde bulunduğu sürece mutlu olabileceği öğretilerek büyütülmüştür.

Peki bu gerçeklikten sıyrılabilen kaçımız var?

mimi wonka

Developer

Cras justo odio, dapibus ac facilisis in, egestas eget quam. Curabitur blandit tempus porttitor. Vivamus sagittis lacus vel augue laoreet rutrum faucibus dolor auctor.

3 yorum:

(Süper)Cem dedi ki...

Koymuşsun çocuğu azizim...

Alässe_isis dedi ki...

Azınlıktaki bir kesimi oluşturan insanlar vicdanlarını farkındalıkla dolu zihniyetleri yardımıyla rahatlatırken, toplum da vicdanını bu gerçekliği yok sayarak ya da onu yok ederek rahatlatır. Sözünü ettiğin "özünde farkındalık"; teoride iç gıdıklayıcı, pratikte tehlikelidir, en azından cadı damgası yiyip yakılmak istemiyorsan...

ayrıca vicdan ne kadar abartılı bir kelimedir, onun yerine başka birşey bulamaz mıyız?

non serviam dedi ki...

içinde bulunduğumuz totaliter yapıyla alakalı sanırım bu. 'öteki' olmak, başımıza gelebilecek en kötü şey olarak gösteriliyor. bu noktada cadı örneği önemli.

bana kalırsa pek mümkün değil. sıyrılmak ve yaşamak, hele ki bizim toplumuzda imkansız. 'yabancı' okuyabiliriz en fazla.