Peter Pan meselesi...

Peter Pan'ın kendisinden çok yaşadığı yeri seviyorum ben.

Neverland diye bir yer olsaydı eğer, çoktan haritası çizir, sınırları belirlenir, işgal edilip, yağmalanırdı. Tüm çocuklarda Çocuk Esirgeme Kurumu'nun kapısana bırakılırdı....

Sigara Molası

Bana "senden bi bok olmaz" imasında bulunan sevgili hocama bişiler kusmak istiyorum blog sayfamdan, nasılsa okumayacak burda yazanları istersem küfür bile edebilirim diye düşünüyorum ama aklıma Canselmo beye bıraktığım yorum geliyor. Tükürdüğüm yorumu yalamayayım diyorum.(gerçi benim tükürdüğümü yine ben yalıyorum ne yani kime nedir anlamış değilim o deyişi)Canselmo'nun yazısı yine bu okul ve hocalarla ilgili bir durum yazısıydı ve ben "bu hayatta herşey olur" demiştim. Haksız mıyım sayın okuyucu bu hayatta herşey olur. Olmaz mı lan? Olmaz diyen beri gelsin ona da tüküreyim.

İçten içe bir öfke krizinin eşiğinde hissediyorum kendimi, aslında çok matrak bişi olabülür bu öfke krizi belki de geçirmek gerenk bilemiyorum.

Bende farkındayım benden bi bok olamayacağının zaten bi bok olmaya da çalışmıyorum. İstesem olurum da istemeye bile üşeniyorum. Hem bi sürü bi bok olmuş insan tanıyorum ne yani pek matah bişi mi ki gidip bende bi bok olayım. Hayır bi bok olmam senin hayatını kurtaracaksa olayım sevgili hocam no problemo yani. Benim hayatımı kurtaracağına inanmıyorum bi bok olmamın. Bak beni kafiyeli kafiyeli, devrik cümleli konuşturuyorsun yine, olmuyor böyle sevgili okuyucu sıkılıyor...

Tamam anlıyorum sen ve senin caaanım arkadaşların (ki hepside prof,doç,yrd.doç. halbüsü bi kere de "sadece dandirikten bir öğretim görevlisi" girseydi bir dersime ne kadar sevinecektim)çok uğraşıyorsunuz beni adam etmek için sonuç hüsran olunca da hayal kırıklığına uğruyorsunuz falan. Ama anlamıyorum ne bok var bende ki beni zorla kendimi bi bok sanmaya zorluyorsunuz... İroniye bak sevgili hocam "senden bi bok olmaz" konulu konuşmanı beni bi bok sandığın için yapıyorsun... Yazarken bile ne kadar çok eğleniyorum anlatamam.

Ciddi konulardan bahsetmeyeceğim diyerek açtığım bu fresh blog sayfamı amacından sap-tırt-tırıyorsun hocam. Zavallı küçük beynim çok yoruluyor bu ironiyi düşününce, kızsam mı gülsem mi sevinsem mi bilemiyorum...

Uzun bir otobüs yolculuğu yapsam geçer hepsi diye düşünüyorum, hani hareket halinde olmak camdan bakıp düşünmek de düşünmek, fonda alaycı bir müzik falan...Ama baba evi ve okul evi arası 2 olmadı en fazla 3 saat ne anladım... Zırt pırt gidip geliyorum zaten, zevki de yok artıkın... Bana yolculuk yapabileceğim bir yer önersene hocam, hatta birlikte gidelim diyorum,yolda öldürüp arabadan aşağıya atarım seni,atraksiyon yaşarız,kendimizi bi bok sanarız.

Sıkılma sevgili okuyucu. Sende gel bizimle...

Bunları yazmak istemiyorum ama zaten çok skindirik bi yazı oldu devam et diyo iç sesim ki kendisini Leonard Cohen seslendirir.. Bu gereksiz ayrıntıyı da oku sevgili okur anla beni nolur, kendimi Seda Sayan gibi hissetmek isterdim halbüsü bende tam sabahların sultanı neşesi var aslında... İçimde ki bi bok olma potansiyelini bu yönde heba etmek isitiyorum hocam, anlıyor musun beni!

"Ee yazma lan!" deme sevgili okuyucu. Bu blog sayfası öyle birşey ki anlatamam yaşaman lazım...

ok by.

"abla!"...."hönk !! "

Geçen hafta otobüste okuduğum Uykusuz'u yanımda oturan ufaklığa verdim bitirince,boynu tutulacaktı okumak için sakat kalmaya bile razı gibiydi. İneceğim durağa gelince toparlayıp geri uzattı ama almadım tabi ki de gencecik bir beyinden bilgi saklamak olmazdı...

"çok sağol abla çok güzelmiş bu" dedi.
"heheyt ne sandın yavru" demek geçti içimden ama...

"abla" lafı üzerimde bir sorumluluk hissiyatı yarattığından olsa gerenk "bende çok var onlardan sen de biriktirmeye başla artık" dedim,göz kırpıp dana style çantamı yerlere süre süre otobüsten indim.

Umarım o ufaklık yaptığım fedakarlığın farkına varmıştır.

Ayrıcana da bu hafta Penguen'de "özercik" i daha bi beğendim, Özer çizdiği gibi bir karakterse gelsin benim evde yaşasın ben bakarım ona istediği kadar da saçma sapan şeyler çize bilir,mario parası falan çok yaratıcı şeyler bi kerem, beşi bir yerde falan haklı yani geleceğe yatırım bi yerde...

Bknz: fiti fiti fiti....

İlahi Çözüm

Babam; kitaplığından yürütüp üzerine yüzsüzce kendi adımı yazdığım kitaplarını benim kitaplığımda bulsa geri alır mı acaba çok merak ediyorum... Herhalde umrunda olmaz, umarım olmaz...

Onun umrunda olsa benim umrumda olmaz...Herhangi bir durum zuhur ettiğinde, konuyu farklı yönlerden ele almak gibi bir fikir var aklımda. Ya başkasını suçlayacağım (ki bunu kişiliksizliğime yediremiyorum) ya da suçu paylaşması için ablamla yapmış olduğumuz anlaşmayı su üzerine çıkaracağım. Dün -ya da öncesinde ya da daha daha öncesinde- evdeki kitapları paylaşırken(ki paylaşmaktan çok hangisi kimin kitabı diye isim yazarken -ki bu yapılması gereken birşey çünkü yakın zamanda hepimiz aynı evde oturuyor olmayacağız-)arada elimize gelen babamın kitaplarından bazılarını babama bırakma -yani sahibine bırakma- fikrinde olamadık. Bir türlü anlaşamadık. Ben biliyorum ki o kitapları - D.E.E.G.H.ve T.E.E.G.H.- bu evde bıraksam ablam ben bakmazken onları kendi kitaplığına alacaktı ve üzerlerine baş -harfleri büyük olmak suretiyle- isimlerini ve soyadımızı yazacaktı...

Aslında bütün suç yine bende, elime aldığım o kitaplara bakıp, iki tane oldukları ve birlikte büyümüş abla-kardeş mantığını ve alışkanlığını kafamdan silip atamadığım için, bir paylaşma iç güdüsüyle hareket ederek ablama dönüp "biri sende kalsın" dedim ilk olarak, aslında eminim ablamın aklında o kitapları almak gibi bir düşünce bile yoktu. Ben soktum aklına, o güzel güzel oturmuş "bu senin mi? sorularıma evet hayır diye cevap verip bilgisayarıyla tık tıklamaca oynuyordu. Ama demek ki içten içe düşünmüş olmalı ki "onlar babamın kitapları mahmutcuğum" diyerek beni uyarmak "sakın onlarıda diğer aşırdığın kitapların yanına alabileceğini düşünme" demek yerine, uzun uzun kitaplara bakıp "Hmm... Fark etmez." dedi. Ne demekse fark etmez. Herşey fark eder bu dünyada. Kararsız ben bu sende kalsın bu bende diye ikileme düştü tabi ki de... Birini açtım içinde Garcia ve kafasındaki mavi kuşu, diğerini açtım Şeker Hanım'ın annesi..... Lanet olsun diyordum içimden hangisini almalıyım... Karar veremedim bir türlü..

Garcia ile 6 yıllık bir geçmişimiz vardı, ondan esinlenip neler neler yazmıştım kompozisyon ödevlerime, sistemi nasıl kandırmıştım. Diğer yanda Şeker Hanım'ın annesi ve balık yağ şişesi... Başıma ağrılar girdi ama dayandım. Çözüm; abla insanından geldi "yazı-tura atalım" "ovvv" dedim evet işte ilahi çözüm. Sarı renkli bir maden parcası işimizi görür. Çok sevindim çok mutlu oldum çünkü hiç kaybetmedim yazı-tura da...

Anton geldi aklıma "sadist pislik tura ile kaybetmişti tüm zevki" diye düşündüm ve "tura" dedim daha parayı hava boşluğuna savurmadan... Ve ilk kitabı ben kazandım... Sonra Alex geldi aklıma "onun yazı-tura olayı olmamıştı hiç ne alaka" dedim ve yine tura dedim ve yine kazandım...

Zafer turu atamadım koşup zıplayamadım ablam sırıtıyordu çünkü, kaybetmenin zevki de varmış demek ki dedim. Sonra ismimi yazarken birini ona vermek hissi geldi geçti içimden hatta veriyordum tam ama baktım Garcia ve mavi kuşu ağlıyorlar dayanamadım onlarıda yanıma aldım...

Tabi ben böyle ruhsal fırtınalar yaşarken ablam hiç tiklemiyordu olayı umrunda bile değildi... Çok bozuldum çok,tebrik edebilirdi...

Adımın altına "Z" harfine benzer bir soru işareti koydum, her baktığımda aklıma oyuncak zaferim gelsin diye..

Babam kitaplarının eksildiğini fark etmeyecek sanırım....

How I Got So Fucking Boring...

Bugün akşam yemeğine oturmak için holden geçerken mutfak kapısından sızan ışığı görüp "herkes masada olmalı" diye düşünerek ve ışığı birinin açık unuttuğunu bilerek ışığı kapatmak için mutfağa doğru yürürken, "mutfakta biri mi var?" dedim... iç sesim Hell Yeaah! deyip rahatlarken dış sesim "Sonunda bunu da söyleyebildim, hep yeri gelsin diye beklemiştim." dedi... Masaya otururken birinin kafasını sağa sola hafifce salladığını gördüm, çok keyiflendim, mutlu mutlu çorbamı içtim....

schengen

"yapmak istemediğin şeyleri yaparak zaman kaybetmeyi nasıl düşünebilirsin. bu yaşamak değildir, bu ölümdür..."

Her film iyi repliklerden oluşacak diye bir zorunluluk yok. Zaten arada kötü filmler de izletmelisin bünyeye, her şeyin iyisi olmaz şımarmasın öyle...

Masum bi kızı kandırdım az önce izlediği filmi paylaşmayı kabul etti, arada kalan boşluğu zırvalayarak geçireyim dedim,ne iyi etmişim aklıma bişey daha geldi kişisel kişisel,hemen paylaşıma açayım hatta açmakla kalmasın dikkatle okuması gereken azınlık aklında tutsun zamanı gelince yapması gerekeni yapsın içlerinden korkmayan,umursamayan biri veya birileri ya da hepsi....

Böyle bir cümleden sonra ne diyeceğini kafasında kurduğu güzel betimlemelerle anlatması gerekir yazarın,ama malumunuz odunluk var hamurumda, özendiğim bir kaç betimleyici var tanıdığım ama onlarda çok ağdalılar, bu saatte böyle bir kötülük yapmayacağım sana üzülme...

Kişisel kişisel aklıma gelen paylaşım da şudur; cenaze müziğimi seçtim,gerçi büyük ihtimal sessiz bi topluluk ve dualar falan olacak cenazemde ama rica ediyorum -dikkatle okuması gereken azınlık sana bu sözüm- sizler içinizden I Grieve i mırıldanın,kimseyi dinlemeyin... Bu güzelliği yapın bana lütfen.....
Yeryüzünden tamamen silindiğim an, aklınızda sadece I Grieve in son bölümü olsun "Life carries on in the people I meet....."

Ölmeden önce değiştirisem şarkıyı bildiririm efem o kadar da yüzsüsüm evet.

_________________________________________________________________________________

Msn kullanımı arttı bu aralar,final zamanı pek takılmamıştım gerçi ders de çalışmadım ama kafayı dağıtmasın diye düşünerekten uzak durdum kendisinden. 1 haftalık bir ayrılık bile msn i nasıl kullanmam gerektiğini unutturdu bana. Öğreniyorum tekrardan, zor oluyor ama başaracağım yeahh!!

Daha başka da bişi olduğu yok ki, hiç bi atraksiyonum yok,yazmakmış çizmekmiş falan ara verdim bu günlerde, oturup film izleyerek harcıyorum günlerimi,arada okula uğramaca falan.

Geçen gün bir hatunun blog yazılarını okudum,aklımdan ilk "yaw ne güzel de sallamış hayat aşk yaşam üçgeni falan" demek geçti,ama tuttum kendimi,egomun kalan kırıntıları zarar görsün istemedim.

Evde şişe biriktirmiyorum artık geri dönşüm kutularına atıyorum. Çevreyi koruyalım kollayalım.

Bir de günden geriye kalan bir diyalog paylaşmak istiyorum sizlerle; arkadaşım G.'ye ait olan, mantık şaheseri,beni bitiren bir olay;

Dün akşam yine ilginç uçuk konuşmalarıyla S. amcamı dinlemekteyiz.
döndü sordu:

-G. senin yaşın kaç koçum?
-20."
-heh o zaman sana bi tavsiye gözün hep 10 yaşındaki kızlarda olsun olum.
-aha niye :huh:
-5 yıl sonra sen 25 o 15 olur ya gencecik karın olur bakar sana hahayt :D
-sübyancımıyım lön ben neax

okuma sırası...

3

Kuşlara benzer kelimeler, odana dolarlar bir akşam. Nerden gelirler bilinmez. Kah çığlık çığlığadırlar, kah sesleri iştilmez.

Çiçeğe benzer kelimeler: turuncu, erguvanm, beyaz. Bir rüzgar sürükler hepsini. Bulutlara güven olmaz…


4

Saçlarından yakalayamıyorsun zamanı, mısraa, şarkıya kalbedemiyorsun. Ve sükut medar ormanlarındaki bitkiler gibi büyüdükçe büyüyor.

Senin türben kelimeler. Yuvarlanırken tırnaklarını kağıda geçirmek istiyorsun; kağıda, yani ebediyete. Zavallı çocuk, bilmiyorsun ki ebediyet sümüklüböceğin izleri kadar aldatıcı.




Cemil Meriç