Bursa Günlüğü..

Dün geldim Bursa'ya, Uludağ şenliklerinin son gününe katıldım,. Duman konseri vardı, benimde güzel bir makinem ve tanışık olduğum insanlar.

Şimdi "Heykel'e gideceğiz hadiyin!" diye ayaklandı öğrenci evi ahalisi. Hazırlanmaya başlamaca... Uzun uzun yazmak lazım; yeni tanışılan insanları, tütsü(!) kokulu konseri ve de resim koymak lazım bol bol. En önden konser izlemenin ganimetlerini paylaşmak lazım.

Mimi: "Kaan gülümse hocam!"
S:"Deli misin gülümse diyor ya ahahah"
Mimi: "Ehehehe.."
Tanımadığım çocuk: "Aha güldü lan!"

Akşam evime dönerim sanırım, kendi ortamımda olmayınca rahat yazamıyorum. Bu kaçamak iyi oldu azizim, iyi.

Mülksüzler Radyo

Mülksüzler Radyo’nun genel bazı niteliklerini şöyle sıralayabiliriz:

Reklamdan, patrondan, pahalı donanım ve araçlardan, merkezden, piyasa koşullarından bağımsızdır.
Irkçı, cinsiyetçi, tekelci, yasakçı ve militarist her türlü yaklaşımın reddi temelinde ilkelere sahiptir.
Mevcut iletişim teknolojilerini, yukarıda belirtilen yaklaşımlar ve bağımlılıkların dışında kullanma olanaklarını zorlayarak kendine internet zemininde alan açmıştır. Bu yolla, yalnızca bilgisayar, internet bağlantısı ve mikrofon gibi cihazlar aracılığıyla medyayı kendi lehimize kullanabileceğimizi göstermiştir.
Kıyıda köşede kalan kayıtları gün yüzüne çıkarmaya, sokağın seslerine yer vermeye çalışır, kitlesel tüketim için üretilen her türlü iletiye kapılarını kapatır ya da bunları programlarında –kimi zaman dinleyicilerle birlikte- deşifre eder.
Niceliği değil, niteliği önemser. Bu nedenledir ki, bahsedilen konu ya da çalınan müziği bir kişi bile dinlese yayın sürer.
Programcılar, hatta dinleyicilerle dayanışma ve karşılıklı yardımlaşma temeline dayalı ilişkiler örgütlemeyi ve bir programcımızın dediği gibi, ticari bir radyonun dinlenme kaygısıyla asla açamayacağı kapıları açmayı hedefler.

İnisiyatifler var olduğu sürece yayınına devam eder.

http://mulksuzler.net

farkettinmiokuyucublogspotkafadanratingolayınasokuyorbiziherşeyibiroylamayadönüştürmeknedendirdiyesorsamşimdigelirısırırşubloggerlarbeni

Varolduğuna inanmayı seçtiğim yaratıcılığım, son 3 haftadır sekteye uğramış durumda. Hani oturup "içimden hiçbirşey yapmak gelmiyor hayat ne sıkıcı yaw" türü cümleler kurmak lazım gelir gibi. Başvurduğum bir yerden olumlu cevap gelmiş, 2 yıl sonra beni beklediklerini belirtmişler. 2 yıl sonra ben sizin yanınıza gelmek ister miyim bakalım onu hiç düşündünüz mü diye geçirdim aklımdan. İnsan ne çirkef bir yaratık değil mi?

Parayı para harcayarak basıyormuşuz bir de, az önce konu edildi yazayım dedim. Malum yazmaya değecek pek bişi yok kafamda.

Annemle babam yine "kendine gel" konuşmaları yapmaya başladı. Kaçmak gerek azizim, uzaklaşmak gerek.

Müzik dinleyip ekşiye entry gireyim bari. Ne güzel bir insanım yaw...Yapacak daha iyi işim yok, çay içip popo büyütüyorum...

6 Mayıs 1972

Bu gün günlerden; Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan, Hüseyin İnan...


...devrim hırçın okyanuslarda yüzen gemilere benzer, uzaktan görenler batacağını zanneder ama bilmezler ki o gemi çok DENİZ GEZMİŞtir...

MARE NOSTRUM*

En uzun koşuysa elbet Türkiyede de Devrim,
O, onun en güzel yüz metresini koştu
En sekmez lüverin namlusundan fırlayarak...
En hızlısıydı hepimizin,
En önce göğüsledi ipi...
Acıyorsam sana anam avradım olsun,
Ama aşk olsun sana çocuk, aşk olsun!

Can YÜCEL

*Bizim Deniz

şarap ve çikolata parçalı kurabiye kokusu ve melankoli ve a ton étoile ve acı badem likörü

.
.
.


Rüyada rockstar görmek ne manaya geliyor acaba? Ya da bir rockstarı düşleyip gecenin 3'ünde kurabiye pişirmek, ama pişirdiğin kurabiyelerin bir tekini bile yemek istememek...



Üşenmeyip saatleri saydım.



Annemin izlediği o salak dizinin saatini sordum önce, tam da o zaman başlamıştım o şarkıyı dinlemeye. Sonra bir kaç parmak sayma işlemi ile sonuca ulaştım. Yaklaşık olarak 10 saat boyunca aynı şarkıyı dinlemişim. Yuvarlak bir rakam olması inandırıcılığını kaybettiriyor farkındayım ama sabah 4'de uyuduğumu düşünürsek ve akşama doğru 6'da dinlemeye başladığımı... Tam olarak 10 saat diyerek, kesin bir yargı bile getirebilirim. Dinlemeye perşembe gününün akşamında başlayıp hala aynı şarkının çalıyor olması biraz hastalıklı bir durum olurdu sanırım, o yüzden bu son cümleyi okumamış say.



Rüyamda Bertrand Cantat'ı görmem, 10 saat boyunca aynı şarkıyı dinlememden kaynaklanıyor. A ton étoile... Yıldızın'a... Yani çevirisi öyle olmalı, yine de iyi frasızcası olan birine danışılmalıdır. Bana güvenmeyin.



İlk kaydı o kadar da güzel değildir bu şarkının, Yann Tiersen el atınca unutulmayanlar listesine girmeye değecek güzelliğe ulaşmıştır. Bertrand Cantat deyince çoğu insanın aklında, sevgilisini döverek öldüren bir caninin belirmediği zamanlardı o zamanlar. Ben daha gençtim...



Dinleyenin, elindeki kadehi göğe kaldırıp uzaklara daldığı ve gözlerini kapatıp müziğe başını sağa sola hafifce sallayarak eşlik ettiği şarkıdır "a ton étoile"...



Üşenmezsem sayfaya koyarım şarkıyı...



Ve koymuşsam, ve sen "bu ne ya!" deyip sesi kısmamışsan, şu an çalıyor olması lazım... Bertrand "a ton étoile" diyen sesi, Tiersen ise kemanları ve akordeonuyla içine işleyip, kapılarını çalmış ve ruhuna konuk olmuş olmalı.



Kırmızı şarabın da varsa eğer, gözlerini kapamanı öneririm...

.
.
.

Miskin Günler

Bu aralar oturup pek yazmaya-çizmeye-kurmaya vakit ayıramıyorum, baba evinde olunca insana bir rehavet çöküyor sanki, anlayamadım gitti.

Sabahtan beri ne yapacağını şaşırmış biri gibi evde dolanıyorum, aslında dolanıyorum da denemez, bu saate kadar mutfakta oturuyordum, annemin "yemek yapcam gidip salonda oturur musun" demesiyle salona geçtim şu an.

MySpace'den müzik dinliyorum, az önce Volkan Karaman adlı bir müzisyen eklemiş beni, kabul ettim ve onun parçalarını dinliyorum, tavsiye ederim çocuk iyi çalıyor azizim. Hele bir parça var ki; 1967, çok iyi icra edilmiş, pek bi beğendim, dönüp dönüp tekrar dinliyorum. Dur url şey ediim mirim, hemen: http://www.myspace.com/volcankaraman

Malum zamanlardan mıdır ne, bu aralar feci acıkıyorum, gecenin bir yarısı ton balıklı sandviç çeker mi insanın canı yaw, bu ne pis boğazlılıktır(?) Şimdi de oturmuş yoğurtlu ıspanak yiyorum, zeytinyağlı böyle soğuk soğuk, mis gibi... Aklıma Barış Manço yememiz gerektiğini söylüyor diye ıspanak yemeye başladığım zamanlar geliyor. Salak çocukluk zamanlarımdan kalma, özlemle andığım yegane şeylerden birisidir Barış Manço ile Adam Olacak Çocuk... Hey gidi deyip kendimi çok yaşlı hissediyorum bazen, tiksiniyorum böyle anlardan, oturup "bizim çocukluğumuzda..." ile başlayan kof cümleler kurmak geliyor içimden. Sonra bakıyorum, istesem o şekil bir insan olabilirim. Ama yok, kalsın, demeliyim, henüz erken...

Annem şu an arka odanın camından bir velete "yavrucum kediden ne istiyorsun, neden kovalıyorsun" şeklinde uyarı yapıyor. Ben asla camı açıp birilerine özelliklede küçük çocklara "hişt hoop alo ne yapıyorsun" şeklinde uyarı yapamam. Benlik değil yaw, ne bileyim. Kendi yaşıtlarımla laf yarıştırırım hatta benden büyüklerle de o şekil konuşmalar yaparım ama iş çocuklara gelince çekiniyorum, hakkaten çok saçma ama öyle, el kadar bebelerden tırsıyorum lan, şimdi fark ettim...

Ya bak takıldım şimdi acep neden çekiniyorum veletlere bık bık yapmaktan. İlginç ehehehe :D

Kahve içcem ben, bi de şu Volkan Beyin profili karıştırcam, baya beğendim yaw...