Muazzam Seyirlikler

.
.
.

Buz Cevheri'nin muhteşem mimi... Bu tür şeylerle ilgilenmeyi çok seviyorum. Kişiselleştirdiğimiz, içselleştirdiğimiz bazı şeyleri, bizim yerimize söze, müziğe, görüntüye döken insanların varolduğu düşüncesine kadar ilginç değil mi? İnanması güç.

Giderayak iyi oldu bu mim, okul- iş derken bunalmaya başlamıştım hafiften, eğlenceli bir iş çıktı. Daha fazla gevelemeden başlıyorum efendim. Karşınızda Mimi Wonka'nın Video Kutusu;

İlk olarak, "insan dediğin yalnız ve aciz bir yaratıktır ama yine de esprili ve ukala tipleriz, bu doğamızda var" dedirten, ince bir kalp sızısı karın ağrısı parçanın klibini göstereyim size;

Richard Ashcroft - A Song For The Lovers

Sonrasında ilk olarak, reklamlarda duyup beğendiğim bir parça var. Sonradan video klibini izlemiştim yine şans eseri. Beyaz klipleri daha çok sevdiğimi anladım şu an! Klipte verilen mesajın beyaz fonda aydınlık bir şekilde anlatılması bir çeşit ironi sanki, çok sevdiğim farklı bir kliptir;

Lamb - Gabriel

Sonra bir de dilini doğru düzgün bilmediğim için anlamadığım parçaları klipleri sayesinde severim ben. Klip ne kadar samimiyse beni o kadar kendine çeker, parçanın anlattığını anlamam gerekmez, ya da müziğin yeteri kadar iyi olması. Size göstereceğim bir diğer klip de "ne dediğini anlamıyorum umarım küfür etmiyorsundur bana!" şeklinde dinlemeye başladığım, daha sonra italyanca öğrenmeye başlamama ön ayak olmuş kliplerden biridir( yok yahu öncesinde Andrea Bocelli ve Luciano vardı)neyse işte o video da şu;

Cesare Cremonini - Marmellata #25

Bu çok klasik olcak belki de ama normalde dinlemediğim parçaları klipleri dönmeye başladığı zaman pür dikkat izleyip dinlerim, daha çok eğlenirim hatta. Bunlara en iyi örnektir bu parça ve klibi. Genelde açıp da dinlemem, ilk tercihim değildir ama klibi ni tek geçerim... Huzurlarınızda;
The Cure - End of the World


Ayrıca bu singleın albüm coverı da beni benden almıştır, bulup onu da ekleyeyim istedim.

Şimdi ekleyeceğim klip benim için dönüm noktası olmuştur, hiç çekinmeden söyleyebilirim. Duygusal gelişimini tamamlayamayacak biri olan ben, bu parçayı tam da duymam gereken bir zamanda yine şans eseri dinlemiştim. Sonrasında sanatçıyı yakın takibe almak, albüm edinmek işlerine bile girdim. Dilimin döndüğüne sevindiğim bir dilde, puslu bir parça ve yine anlatılan görsel hikayenin tersine aydınlık ve hayranlık uyandıracak güzellikte bir mekan, minimalist görüşler ve basitlik. Gerçekten çok seviyorum bu klibi de parçayı da...
Raphael - Et Dans 150 Ans

Şimdi ekleyeceğim video klip için açıklama yapsam mı yapmasam mı bilemedim. Ama yine de birşeyler söylemek lazım, bilmeyenler için. Sıkılmadan dinlediğim albümlerinin dışında, ayrı bir yeri olan bir grubun, en sevdiğim videosu bu. Rengarenk ve feslsefik. Gerçi "hayat ayyaşlarının felsefesi" demek daha doğru olur. Zamanınızı nasıl tüketmek istemenizle alakalıdır yaşam, ve tüketici tükettiklerinden yanına kâr kalanlarla mutlu olur. Bir de ne deri(z)m hep, miskinlik iyidir zihni açar!

Beirut - Elephant Gun

(biliyorum bıyık süper olmuş, ayrıca gülmekten insanın karnına gerçekten ağrı giriyormuş bunu da öğrenmiştim o zaman)

Son olarak, çocukken izlemeye bayıldığım bir klibi koyuyorum, bilmeyen yoktur sanırım. Gerçi genelde sinir bozucu bulunur bu parça, arasında geçen huhuhuhuhuuuuu sesleri nedeniyle ama ben çok seviyorum.=) Çok güzel yahu, yukardakilerin hiç birine bakmadıysanız bile, rica ediyorum buna bakın, tanıdık yüzlerde var hem;

Bobby McFerrin - Don't Worry Be Happy

Yaptığım listeden seçtiğim bu videoları dilerim herkes beğenmişsindir. Bir ara yine yapmak lazım böyle bir şey. Şimdi bu bir mim olduğuna göre birilerine uçurmak lazım bunu, müzik konusunda güvenim sonusuzdur dediğim Alässe Isis'e ve de sayın Canselmo beye yolluyorum mimi. Mimi sizi mimledi efenim, hayırlı uğurlu olsun, öptüm bye!

Dünya'nın sonundan önce yapılacaklar listem.

Buz Cevheri'ni okudum evet, hergün okuyorum zaten ne var! Uzun uzun açıklayamam, kısa da açıklayamam, hem zaten dünyanın sonu falan gelebilir diye liste işine girdim yoksa zerre haz etmem bilen bilir. Errm... Buz Cevheri'nin sayfasına uğrayın derim, o daha tahammüllü biri, anlatmış mis gibi.

Başlıyorum, liste olayını becermeyeceğime eminim, bodoslama yazmaca olacak yine ama neyse, ciddiyetle yazmış olduğumu ayrıca belirtmek isterim.

Gülemem geçsin diye beklemem gerekti biraz. Ahuahuaa başlıyorum evet.

1- Tüm kredi kartları, nakit para ve bozdurup bozdurup kullanılabilir ziynet miynet ne varsa yüklenip, cebimde bin lira kalana kadar harcamak. Hatta abartıp 1ytllik bankanotlar yaptırırım üstü açık bir arabadan saçarım yollara belki. (ohh yess!) Kalan 1000lirayı da hani olurda ayın 11'inde hiç bişi değişmemiş olarak uyanırsak diye ayırdım, o parayla babamdan ve annemden uzak bir yerlere kaçıp bir süre idare edebilirim diye düşünüyorum. İnsan değil miyim işte, yine de sonrasının olabileceği düşüncesindeyim, allah da kahretsin beni emi!!!

2- Lisedeki edebi metinler hocama gidip bir güzel küfür etmek mümkünse ağız dalaşına girmek istiyorum. Hatta bir kaç kişi toplayıp, sokak arasında kıstırıp dövmek istiyorum. Hakkım olan o 70 puanı ver lan bana diye bağırmak istiyorum, yüzüne karşı tükürüklü tükürüklü, çirkef çirkef... O zaman rahatlarım sanki. Sonra da özür dilerim lan, yazık adama da, benim kadar zeki olamadı hiç, o yüzden pisliklik yapıyordu bana, acırım şimdi de ben kıyamam :(

3- Sonra Seda Sayan'ın programına konuk olmanın bir yolunu bulup kameralara el sallamayı planlıyorum. Boynumu büküp "allah razı olsun seda abla, yarın bu verdiklerini geri alcak olsan bile fark etmez bana bu anı yaşattığın için çok büyüksün" demek istiyorum.

4- Paris'e gidip Eiffel'e çıkmak ve ordan aşağı tükürmek, kusmak, işemek gibi eylemlerde bulunmak istiyorum. Yapacağım bunu bir şekilde!

5- Bir de ülkemizin müthiş ressamı Kenan Paşa'ya minik bir ziyarette bulunmak istiyorum, dünyanın sonundan da yırtar kesin diye düşündüğüm için kendisini kutlayacağım, bir kutu çikolata falan götürebilirim belki. O yer ben bakarım, acele etmek gerekmez 4 gün var daha!

6- Ramazan ayındayız zaten, o gün oruç tutacağım, niyetli ölünce daha farklı olabilir belki herşey. Kim bilir!!!

7- Harbi harbi bu herifler bizi havaya uçururmuş şimdi, iyi mi? Koşup kankalarla vedalaşırdım önce, lan bu kadar çektirdim size, çok pişmanım, çok seviyorum sizi derdim hepsine.

8- Okul, iş-güç, gelecek, hayat vs vs... hiç birşey kalmadı artık düşüncesinin rahatlığıyla dolup taşardım, ne güzel bişi yau!

9- Abla, dünyanın sonu gelmiş bacım ne iş?
Beni ilgilendirmiyo şahsen! (bu da var yani)

10- Bulunduğum mekanı terk ederdim hemen şimdi, kesin mi lan bitti mi dünyanın işi? Mail atın bana!

11- Brother Louie'yi zorla tutulduğu o yerden çıkarmanın bir yolunu bulup, kitapları yakma olayını hemen gerçekleştirirdim. Peter Pan dışında bütün kitaplarımı yakardık birlikte. Küllerini yanıma alırdım.... Dur ya Peter Pan'ı da yakardık. Hatta dur daha da dramatikleştiriyorum olayı, her kitaptan bir sayfa okuyup, sonra yakardık kitabı, nerden baksan 3 gün sürer. Diğer şıkları direkt eledim şu an, hazırlanıp gidesim var, yarına kadar biri bana "bu olay gerçek değil" diye bi mail atmazsa yola çıkacağımdır!

12- Bir de sanırım son olarak, çocukken gittiğimiz bir göl kenarı vardı, sessiz sakin, insansız, tüm renkleri aklımda... oraya giderdim. Bira şişeleriyle birlikte bir şezlonga çöreklenip ufka dalardım. Küller de yanımda olurdu... Öyle bir karede ölümsüzleşebilirim, gerçekten.

.............

Bu bir mim efenim, havaya savurdum kimin kucağına kaç parça düşerse.....

Tesadüf dediğin nedir ki arkadaşım?

.
.
.

"Senin için en güzel tesadüf ne olurdu?" diyerekten, sayın Buz Cevheri tarafından mimlenmişim sevgili okuyucular. Gereğini yerine getiriyorum hemen, soruya bağlı kalır mıyım, bunu başarabilir miyim bilemiyorum. Önce bir açıklama notu ile başlamalıyım sanırım.

Tesadüflere inanmam diyen insanlardan olmadım hiç. Ama her küçük şeyi tesadüf olarak anlamlandırarak "olasılıklara" bel bağlayan biri de olmadım. Tesadüfler sadece eğlence için dillendirdiğim şeyler sanırım. Yolda karşılaştığım eski arkadaşlar veya eve geldiğimde en sevdiğim yemeğin pişirilmiş olması durumu benim için tesadüftür ve eğlencelidir... Tesadüfleri, hayatımda değişiklikler yaratan kozmik bir gücün etkisi olarak görmem yani. Gerekli duygusal derinliğe sahip olmama rağmen "tesadüflerin hayatımızdaki yeri" konulu derin mevzuları göz ardı etmekten yanayım sanırım. Daha fazla karmaşıklaştırmadan "Senin için en güzel tesadüf ne olurdu?" sorusuna döneyim en iyisi.

Ben için en güzel tesadüf en eğlenceli ve anlaşılmaz olan olay(lar)dır efendim. Şöyle ki; yıllar evvel henüz bilgisayarımızın, dvdmizin falan olmadığı bir dönemde tek eğlencemiz olan televizyonumuzda en sevdiğimiz çizgi filmimizi izlerken, akşam oynayacak olan iğrenç bir filmin tanıtım reklamını görüp;

-Aman yani bu ne şimdi, keşke "Pamuk Prenses: Bir Dehşet Masalı" olsa da izlesek, ne güzel olurdu dimi ya.
- Evet ya keşke olsa da izlesek...

muhabbeti yapmıştık sevgili ablacığımla. Reklamlar bitince filmi bir kenara bırakmış ve muhteşem çizgi film Transformers'ı izlemeye devam etmiştik. Filmi falan unutup klasik "Decepticonlar saldırın, Autobotlar dönüşün" muhabbetimize başlamıştık çoktan. Çizgi filmimiz bitip de akşam yayınlanacak sinema kuşağının reklamı tekrar ekranımızı süslerken "bu ne yani şimdi" dediğimiz filmin gidip yerine "keşke olsa da izlesek" dediğimiz filmin geldiğini görerek heycanlanmış, tabiri caizse delirmiştik.

Uzun süre elektronik aletlere hükmedip istediğmiz şeyleri gerçekleştirebileceğimiz inanışı ile yaşadık, yalan değil.Bunda, Transformers izleyip kendimizi Decepticon ve Autobot sanmamızın da etkisi vardı tabi ki. Sonuç olarak inanılması güç ve olasılığı düşük bir tesadüftü yaşadığımız, ama o zaman bile bu olayı tesadüf diye nitelendirmek yerine kendimizi üstün varlıklar olarak görmeyi seçmişti(m)k.

Bunun gibi olayları yaşamak benim için güzel tesadüflerdir. Mesela; sevgili okul arkadaşım Stefan'ın, katılımın fazla olduğu bir derste oturacak yer bulamayarak açık olan pencere kenarına tünemesi, benim içimden "düşşe ne komik olur lan" gibi bir düşünce geçirdiğim anda sarsılması ve yanındaki arkadaşı yakalamamış olsa, pencereden aşağı yuvarlanacak olması durumu gibi. Herkes "ayyy aman dikkat" derken benim kıkırdama nedenimi kimseye açıklayamamış olmam farklı bir utanç nedenim olsa da hiç pişmanlık duymuyorum.(gerçi 4.kattaydık, Allah korudu yine de :p)

Düşünüyorum ve benim için en iyi tesadüf Taksim'de aylak aylak dolanırken, arayıp yanıma çağıracağım arkadaşımın, karşıdan el sallayarak bana doğru geliyor olmasıdır. Boşuna arayıp faturamı kabartmış olmaktan kurtulmuşumdur çünkü. Ya da kitap alırken sohbet etmeye başladığım biriyle arkadaş olup tanıdık haneme birini daha eklemiş olmamdır. Veya çok sevdiğim bir şarkıyı dinleyen genç elamana "sesi dışarı ver bizde duyalım aslanım" şeklinde takılmamdır. Bu akşam eve durup dururken pizza gelsin mesela, tesadüf bu ya pizzanın sahibide lisedeki edebiyat hocammış meğersem, siparişi de peşin ödemiş kartla. Bana sadece pizzaya yumulmak kalıyor....

Eğlenceli şeyler yapmak ve eğlenceli şeylerle karşılaşmak isteyen birinin tesadüf anlayışı bu kadar olur, idare edeceksiniz artık, kasıp çok duygusal şeyler de yazabilirim isterseniz. Mesela Joni Dep hayatının aşkının ben olduğumu anlayarak, ilk jetle bizim evin önüne iniyormuş-muş-muş....

Yani; tesadüf dediğin nedir ki arkadaşım?

Yaşamı istediğimiz yöne çekiştirmemizi sağlayan küçük olaylar, unutulan bazı şeylerin unutulmamış olduğunu hatırlatan anlar, bazılarımız için gülümseme bazılarımız için gözyaşı dökme nedeni. Tesadüflere bakışımız da parmak izlerimiz kadar farklı yani.. Sen kendininkilerden bir gemi yap derinliklerde kaybol istersen, ben beniminkilerden bir kuş tüyü yatak yapıp üzerinde zıplayayım... =)

Unutmadan, bu mim işinde yeni olsam da topu başkasına atmam gerektiğini biliyorum ve bu mimi Alässe isis , Alice in Wonderland ve Biz Vahşi Batıda Sakız Çiğneriz 'e paslıyorum. Tutup tutmamak sizlere kalmış. Kolay gelsin efendim.